Nieuwe pan, wildplukken & vlierbessenjam met gember

We waren er al over uit dat (in ieder geval wat eten betreft) Italiaans lekkerder bekt dan Nederlandsch. Echter geografisch gezien heeft Italie wel een nadeel; het is zo’n pokke-end weg.
Maar gelukkig is er dan la douce France. Nog geen 200 km hier vandaan. Het land van poetische uitdrukkingen als croissants au beurre, confit de canard en coquilles saint jacques. Waar je qua eten ook serieus uit je bol kan gaan en waar men wijn drinkt bij het ontbijt (soms dan toch).
Een soort van reserve-Italie zeg maar.

Anyway, ik was daar laatst en als ik in la douce France ben moet er gewinkeld geshopt worden. Geculishopt that is.
Vroeger kwam ik dan thuis met een vrachtwagen vol eten. Tegenwoordig kan ik me beter beheersen en kom ik thuis met (alweer) een nieuwe koperen pan…
pan
De jampan meest links op de foto is de nieuwste aanwinst. Niet dat ik die nodig had ofzo want ik heb al een jampan (idd, die daar rechts). Maar je weet, hebberig is my middle name en voor 24,90 kon ik ‘m niet laten staan.
Er zijn trouwens mensen die verschieten van goedkope koperen jampannen. Die zeggen dat je daar niets fatsoenlijks in kunt brouwen. En dat je veel beter 7 keer zoveel kunt uitgeven aan een échte koperen pan van een écht merk.
Die mensen hebben ongetwijfeld helemaal gelijk. Maar als rechtgeaarde Tralala (en arme sloeber. En stronteigenwijs bovendien) heb ik niet zo’n moeite met een goedkope pan.
En trouwens, mocht ie nou écht niet voldoen dan kan je d’r voor die prijs altijd nog een bloembak van maken. Ofzo.
Wat overigens niet nodig is want die goedkope pannen doen ‘t (vooralsnog) prima.

Maar goed, eigenlijk wilde ik via die pan een link leggen naar wildplukken (want nog steeds tuinloos), via wildplukken naar vlierbessen en dan weer terug naar de pan.
Maar zoals zo vaak lukt dat niet helemaal. Want sla ik weer een zijweg in en moet ik weer ‘n meninkje ventileren.
Ik las op het www namelijk berichten waarin de wildplukhype werd bekritiseerd.
Terecht aan de ene kant, want er zit volk tussen dat geen flauw benul heeft van waar ze mee bezig zijn. Volk dat, zelluf gezien, hele velden daslook kaalplukt (ik hoop dat er flink wat lelietjes van dalen tussen stonden).
Aan de andere kant is wildplukken een hype. En hypes waaien over. En wie weet steken er een paar mensen echt iets op van deze hype. Dat zou al mooi zijn. Kennis is macht, toch?
Verder ben ik (en met mij vast veel anderen) natuurlijk hardstikke hypocriet door aan de ene kant mee te gaan in de hype en er aan de andere kant kritisch over te doen. Iets met een pot en een ketel…

Deze contreien lijken trouwens niet zo hypegevoelig te zijn, want de enige wildplukkers die je hier tegenkomt zijn bramen plukkende bejaarden. Ok, heel veel bramenplukkende bejaarden. Zoveel dat ik dit jaar het bramenplukken maar overgeslagen heb.
Dat vind ik overigens niet zo’n ramp want op zich zijn bramen hardstikke lekker, maar om te verwerken heb ik eigenlijk liever vlierbessen. Dus ik wacht met alle plezier tot die rijp zijn…

O, en vertel dit aub niet verder. Ik heb liever niet dat mijn vlierbessenstruiken volgend jaar kaalgeplukt worden door roofzuchtige horden wildplukkers.
Merci beaucoup mes chers amis.

voor 3 a 4 potten

750 g vlierbessen, gerist, ontdaan van spinnen en andere beesten, gewassen, uitgelekt.
8 bolletjes stemgember
2 el gembersiroop
2 el vlierbloesemsiroop
sap van 1 citroen
750 g geleisuiker
gesteriliseerde potten

Pureer de gember in de keukenmachine (of met een staafmixer) samen met beide siropen en het citroensap.
Doe samen met de vlierbessen en 4 el water in de nieuwe pan, breng aan de kook en laat een kwartiertje koken tot de bessen kapot beginnen te gaan. Voeg dan de geleisuiker toe, breng opnieuw aan de kook en kook volgens de gebruiksaanwijzing tot ie stijf begint te worden. Dit check je door een beetje jam op een schoteltje af te laten koelen, als de jam goed is wordt ie stroperig zodra ie afkoelt.
Mijn gebruiksaanwijzing beweerde trouwens dat 4 minuten koken voldoende moest zijn, maar na 4 minuten was mijn jam nog zo vloeibaar als wat. Ik gok dat ik ‘m uiteindelijk een minuut of 10 heb laten koken.

Vlierbessen zijn vrij arm aan pectine dus dit kan de reden zijn dat je jam niet erg stijf wil worden. Het kan helpen om er een appel doorheen te raspen of zelfs om een appelschil mee te koken (die je er voordat je ‘m in potten doet weer uitvist natuurlijk).
Maar ik moet zeggen dat het met geleisuiker uiteindelijk goed is gelukt.

Doe de jam over in gesteriliseerde potten, draai deze goed dicht en zet ze 10 minuten op hun kop. Laat dan helemaal afkoelen, plak er een leuk etiketje op en bewaar de jam op een koele donkere plek. Dan zou ie toch wel een jaar of 2 houdbaar moeten zijn.
jam

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s