Gratin Dauphinois

Als uit de klei getrokken moesboerin sta je er meestal niet zo bij stil, want je eet gewoon wat er is, maar ook wat je eet is onderhevig aan de mode.
Zo las ik bijvoorbeeld dat “meer groente eten in de mode is”. En dat seizoens- en streekproducten in de mode zijn. Evenals “Puur” en “Eerlijk” koken.

*sarcasme modus aan*
Dit in tegenstelling tot een aantal jaren geleden, toen “Nep” en “Oneerlijk” koken helemaal hip & happening was.
En je écht geen punten scoorde met boerenkool in de winter of radijsjes in de lente.
*sarcasme modus uit*

Gelukkig kan ik me niet meer herinneren welke koekwaus trensdspotter deze er-met-de-haren-bijgesleepte flauwekul heeft verzonnen. Want die zou ik dan waarschijnlijk met naam & toenaam noemen en dat zou me vast en zeker problemen opleveren.
Hoe kunnen zaken die zo vanzelfsprekend zouden moeten zijn, nou in of uit de mode zijn?
En bestaan er echt mensen die dit soort crap serieus nemen?

Toen was ik laatst een keer in de supermarkt, op zoek naar knoflook (vergeet ik ieder jaar te poten. Want kom op zeg, in oktober is er echt nog geen plek in m’n tuin).
Ik vond ‘m bij de biologische, pure en goudeerlijke streekproducten.
Land van herkomst: Argentinie.

…Tja…

Het recept van vandaag is daarom voor gratin Dauphinois. Oftewel gegratineerde aardappels met knoflook en slagroom.
Want ook aardappels kweek ik niet zelf.

M’n beide buurmannen zetten namelijk ieder jaar aardappels en in ‘t seizoen marcheren de coloradokevers in colonne door mijn tuin, op weg van ‘t ene naar ‘t andere aardappelveldje.
En als ik die krioelende larvenmassa’s op hun pieperplanten zie, vergaat me spontaan de lust om ooit nog zelf aardappels te kweken.
Ik eet ze dus ook maar zelden. Maar áls ik ze eet, is dit toch wel een van de lekkerste manieren om ze klaar te maken.*

Erbij voor 4 personen.
Kcal per portie: 1 miljoen (minstens)

ong 1 kg vastkokende aardappels, bij voorkeur van de bio-groenteboer, geschild en in plakjes
2 tenen knoflook, schoongemaakt. Doe ook maar van de bio-groenteboer (en check de herkomst voor de zekerheid even)
200 ml volle melk
400 ml slagroom
snuf nootmuskaat
zout en peper
ruime ovenschaal
boter om in te vetten

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Doe de melk met de slagroom, knoflook, een snuf nootmuskaat en wat zout en peper in een ruime pan en breng dit aan de kook.
Doe dan de plakjes aardappel erbij en laat het geheel 10 minuten heel zachtjes sudderen.
Doe dan over in een ingevette ovenschaal en bak in het midden van de oven in een half uurtje goudbruin en gaar.

Soms strooi ik er het laatste kwartier ofzo ook nog wat geraspte kaas over. Voor een extra mooi (en lekkah) goudbruin korstje.
Officieel hoort dat ab-so-luut niet. Maar tis wel een verdomd handige manier om van restjes kaas af te komen.
Het is trouwens ook erg lekkah (en niet verboden door de gratin-dauphinois-puriteinen) om er een paar takjes tijm doorheen te doen.

Lekker bij dingen als T-bone steaks, lamsbouten uit de oven, rollades, enzovoort.

*Inderdaad, dat is ook maar een mening

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s